السيد الطباطبائي ( مترجم : استاد ولى )
15
سنن النبى ( آداب و سنن پيامبر ص ) ( فارسى )
مىكرد . دانههاى عرق مانند مرواريد بر چهرهاش مىغلتيد و بوى عرقش خوشبوتر از مشك بود . مهر نبوت در ميان شانههايش نمايان بود . 2 . ابو هريره گويد : آن حضرت هنگامى كه مىخواست به سوى جلو يا پشت سر خود بنگرد با تمام بدن بر مىگشت . 3 . جابر بن سمره گويد : ساقهاى پاى آن حضرت باريك و لطيف بود . 4 . ابو جحيفه گويد : موهاى گونهء آن حضرت جو گندمى و موى بالاى زنخدانش سپيد بود . 5 . امّ هانى گويد : رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله را ديدم كه چهار گيسوى بافته داشت . ابن شهرآشوب گويد : درست آن است كه آن حضرت دو گيسو داشت و آن رسمى بود از هاشم جدّ اعلاى آن حضرت . 6 . انس گويد : در سر و صورت رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله بيش از چهارده تار موى سفيد نشمردم . 7 . و گويند : هفده تار موى سپيد داشت . 8 . عبد اللَّه بن عمر گويد : موى سپيد آن حضرت نزديك به بيست تار مو بود . 9 . براء بن عازب گويد : بلندى موى سر آن حضرت به قدرى بود كه به دوشها مىرسيد . 10 . انس گويد : موى سر آن حضرت به بنا گوش مىرسيد . 11 . عايشه گويد : بلندى موى سر آن حضرت از بنا گوش مىگذشت ولى به دوشها نمىرسيد « 1 » . 12 . پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله از راهى نمىگذشت مگر اينكه هر كه از آنجا عبور مىكرد از
--> ( 1 ) شايد اختلاف روايت 11 با 9 بدان جهت است كه آرايش موى سر آن حضرت يكسان نبوده ، گاه موى سرش بلند مىشد و بر دوشها مىريخت ، و گاه كوتاه مىكرد و تا بنا گوش مىرسيد ، و گاه در حج از نه مىتراشيد . و نيز گفتهاند : هر گاه موى سر را رها مىكرد تا بنا گوش مىرسيد و هر گاه شانه مىزد و فرق باز مىگرد از بنا گوش مىگذشت .